سيّد پرسيد . سيد گفت كه ، كثرت تصانيف من از توجه امام همام حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام است ؛ چه آن‌كه من آن حضرت را در خواب ديدم كه قلمى به من داد و فرمود : بنويس ! از آن وقت من موفق شدم به تأليف « 1 » . پس هرچه از قلم من بيرون آمده از بركت آن قلم شريف است « 2 » . فقير گويد كه ، امر چنين است كه سيد فرموده ؛ چه آن‌كه اين احقر نيز هرگاه متوسل به سادات خود مىشوم توفيقى عظيم در خود مىبينم و قلمم جارى مىشود ، و الّا گاهى شود كه ماه‌ها بر من بگذرد كه يك كرّاس [ چند برگ ] نتوانم نگاشت . پس تمام آنچه نگاشته‌ام از بركات اهل بيت اطهار - صلوات اللّه عليهم أجمعين - است . هر بوى كه از مشك و قرنفل شنوى * از دولت آن زلف چو سنبل شنوى و بالجمله : قبر شريفش چنان كه در هدية الزائرين نوشته‌ام واقع است در كاظمين در رواق حرم مطهّر در حجره‌اى كه قريب به باب القبله است در يمين كسى كه داخل شود . و از نخبة المقال معلوم مىشود كه اين سيد جليل اجازه داده به والد او ، چنان كه فرموده : و ابن الرضا الشبر ذو المحامد * صنّف مكثرا أجاز والدي و سيد محمد رضا « 3 » والد صاحب ترجمه ، سيدى جليل القدر عالى الهمه بوده . صاحب « كمله » گفته كه ، خبر داد مرا شيخ محمد حسن آل يس از فضل و كرم سيد محمّد رضا شبّر و گفت : سخاوتش به مرتبه‌اى بود كه سائل را محروم نمىكرد و بسا بود كه جبّهء خود را ، كه ماهوت بود ، گرو مىگذاشت به جهت اداى حاجت سائل هرگاه چيزى نداشت كه به او دهد . و سيدى بود عالى همّت ، كثير السعى در قضاى حاجت اخوان . وفات كرد در كاظمين در حدود سنهء 1230 .

--> ( 1 ) . براساس گزارشى ديگر ، رمز سرعت تصنيف مرحوم شبّر عنايت امام حسين عليه السّلام بوده است . ر . ك : مقدمهء الاخلاق ، ص 11 ( 2 ) . در مقدمه كتاب الجواهر الثمين او نام 67 اثرش به ترتيب حروف الفباء ذكر شده است ( 3 ) . ر . ك : الكرام البرره ، ج 2 ، ص 566 ؛ مقدمه تفسير الجوهر الثمين ، ص 15